Nork esan zuen natura eta artea gauza desberdinak direla? Mancoeducak eta Nafarroako Unibertsitatearen Museoak formula bat garatu dute, bi diziplina horiek hizkuntza bera hitz egiteko eta mezu bera helarazteko. Ekoartearen asmoa da gure jokabideek ingurumenarekiko duten garrantziari buruz sentsibilizatzea, artearen bidez.
Gaixotasuna, emailea, transplantea, ikerketa. Clostridium patogenoak eragindako gaixotasun infekziosoarentzat agintzen den transplante fekal edo bakteroterapikoaz ari gara. Hamar pilularekin eraginkortasuna ikusgarria da, sartzen diren hesteetako bakterio berriek hesteetako mikrobiotaren birpopulaketa errazten dutelako eta patogenoa desplazatzen dutelako. Baina oraindik asko dago ikertzeko. Ignacio López-Goñi Mikrobiologiako katedradun eta Nafarroako Unibertsitateko Zientzien Museoko zuzendariak gure gorozkiek gure osasunari buruz esaten duten guztiaz hitz egin digu.
Ignacio López-Goñi Mikrobiologiako katedradunak eta Nafarroako Unibertsitateko Zientzien Museoko zuzendariak gure elikagaien eta gure osasunaren artean dagoen harreman zuzena azaldu du. Izan ere, gure zelulen eta gure bakterioen arteko interakzioek orekan egon behar dute, osasun ona edukitzeko. Hartara, oreka hori hausten bada, gure mikrobiota gutxitu egiten da eta gure barnean onuragarriak ez diren bakterioak ugaritzeko arriskua dugu. Eta hori oso estu lotuta dago gaixotasun askorekin.
Mundu aldakor batean bizi gara, eta bertan berehalakotasuna eta presa etengabeak dira. Hala ere, badirudi slow fashion edo moda lasaiak aurka egin nahi diola erritmo horri eta bere joko-arauak ezarri nahi dituela, hartara, ingurumena eta pertsonen komunitatea lehentasun bihurtzeko. Indonesiako SukkhaCitta enpresa horren erakusgarri ona da.
Laura Villadiego Carro de Combateren buru ageriko eta pentsalarietako bat da. Talde hori, hain zuzen, kazetaritza independentean aritzen da, eta kontsumitzen ditugun produktuen jatorria ikertzen du. Esaten du egungo kontsumo-kantitatea jasanezina dela eta badela garaia gizartea ahalduntzeko eta kontsumo kritikoa egiten hasteko, produktuen trazabilitatea exijituz. Kasu egingo diogu?
Egun, konpainia batzuek iraunkortasunaren arloan egiten dituzten aurrerapenak ezkutatu edo isiltzeko joera dute. Arrazoiak askotarikoak dira: sinesgarritasunik eza, kritikak eta abar. Horrek eragin negatiboa dauka, gardentasuna gutxitzen baitu eta iraunkortasunaren alde serio ari diren enpresak zein diren identifikatzea zailtzen du. Badirudi gomendagarria dela komunikazio zintzo, argi eta orekatu baten alde egitea eta herritarrak ahalduntzea.
Hainbat etiketaren, besteak beste, “eko”, “bio” eta “% 100 birziklagarria” diotenen, gaineko publizitate engainagarriaren gehiegikeriaren aurrean, Europar Batasuna araudi berria sustatzen ari da, etiketa horiek merezi izateko, kontsumitzailearen profila babestea hobetzeko eta gardentasuna handitze aldera irizpide zehatzak eta egiaztagarriak ezartzeko.
Javier Rico Nietok pertsonengan jartzen du arreta ingurumen-komunikazioaz hitz egiten duenean. Haren ustez, komunikazio hori giltzarria da; izan ere, hainbeste artifizializatu baita natura, ezen ez baikara ohartzen gauza berberaren parte garela. A ver Aves bere proiektuarekin, ibilbideak antolatzen ditu hirian, bai ikasleentzat eta bai herritarrentzat oro har ere, hegaztiak begiztatzeko eta gertu dugun zerbaitekin harritzeko helburuarekin.
Hiri modernoen eta natura-ingurunearen arteko loturarik ezak natura gabeziaren sindromeaz hitz egitera eraman ditu ikertzaileak eta dibulgatzaileak. Hala ere, gure osasuna eta espezie moduan elkarrekin bizitzeko eta irauteko gure gaitasuna, neurri handi batean, lotura hori bizirik edukitzearen mende daude.
César Javier Palacios ingurumen-dibulgatzaileak defendatzen du ingurumen-komunikazioa sentimenetik egin behar dela, emozioetatik. Bost zentzumenekin. Telebistako zenbait programaren gidaria, besteak beste, “El señor de los bosques” eta “Cata el paisaje” programena, aitortzen du natura “photocall” bihurtu dugula, eta “bizkarra ematen” ari gatzaizkiola, baina berriro konektatu ahal izateko tresnak baditugula.
