Luzaroan, haurrak babesten saiatu gara, lurretik bereizita eta toki aseptikoak sortuta. Baina, beharbada, iritsi da hau hausnartzeko unea: haurren ingurunetik bizi mikroskopikoko ia forma oro kentzean naturarekiko harremanaren oinarrizko zati bat ere ez ote garen kentzen ari.
Finlandian egin zuten azterlan batean, ohartu ziren basoko lurra, soropila eta beste elementu natural batzuk zenbait haur-eskolatako jolastokietan sartzeak 3 eta 5 urte arteko neska-mutikoen larruazalaren eta hestearen mikrobiota aldarazi zuela 28 egun eskasean. Hala, horrek ideia hau indartzen du: gure osasuna ere inguruan dugun biodibertsitatearen mende dago.
Mikroplastikoak bost milimetro baino gutxiagoko plastiko-zatiak dira, egun planetako ia zoko guztietan daudenak… eta bai gizakion gorputzean ere. Nahiz eta ikerketa garatzen ari den oraindik ere, zientzia-azterketa ugarik ohartarazten dute mikroplastikoek partikula fisiko arrotz moduan jokatzen dutela, batetik, eta substantzia toxikoak, metal astunak eta mikroorganismoak garraia ditzaketela, bestetik. Haien inpaktua ulertzea eta garaiz jardutea giltzarria da, ingurumena babesteko ez ezik, baita egungo eta etorkizuneko belaunaldien osasuna zaintzeko ere.
