Shinrin-yoku (baso-bainua, japonieraz) esaten diogu Japonian sortutako praktika bati . Hain zuzen, basoan paseatzean datza praktika hori, baina meditazio moduan eta patxadatsu paseatzean. Kontzeptua herrialde horretako bi erlijio ofizialetan inspiratuta dago, sintoismoan eta budismoan, haietan naturako espirituak gurtzen baitituzte eta, horrenbestez, basoak jainkotiarraren erresumatzat jotzen baitituzte. Gaur egun, gure natuirarekiko harremana estuagoa izatea behar dugunean, praktika hori gero eta hedatuagoa dago.

Pandemiak esparru askotan eragin handia izan du. Horietako bat mugikortasuna izan da. Garraio publikoaren erabilera murriztu egin da. Baita ibilgailu pribatuena ere, gero eta bidaia gutxiago egiten ditugulako, ezarritako neurriak direla eta. Baina oinez ibiltzeko ohitura areagotu egin da, baita bizikletaz ibiltzekoa ere. Post honetan aholku batzuk aurkituko dituzue mugikortasun jasangarria eskaintzen digun garraio hori ahalik eta hoberen zaintzeko.

1989an Gus Marionetas taldea sortu zenetik, Susana Pellicerrek eta Fernando Arreguik beren txotxongilo-antzerkia sentsibilizaziorako eta mezuak helarazteko tresna bihurtu dute. Gehien lantzen duten gaietako bat ingurumena zaintzea da, Fernandok adierazten duen moduan, “egoerak agerian uzten baitigu ez goazela bide onetik”. Agertokitik eta birziklapenaren gainean egiten dituen tailerretatik, Gus Marionetas mezu hau zabaltzen saiatzen da: “antzerkia bizirik dagoen zerbait da, artisten sorkuntzekin eta ikusleen begiradarekin arnasten duena. Eta ingurumenarekin antzeko zerbait gertatzen da”.

NBEk denbora eskatzen du 2020ko Hirien Munduko Egunean gure komunitateen eta hirien balioaren gainean gogoeta egiteko. Izan ere, jakitun dira azken 12 hilabete hauek hirietako bizitza aldatzen ari direla, COVID-19aren ondorioz.

Mundua aldatzen ari da, eta bai bertan mugitzeko dugun modua ere. COVID-19ak eragindako pandemia ezustean sartu zenetik gure bizitzetan, “Slow Tv” esaten zaionean hiri berriak ezagutzeko era aurkitu dute pertsona askok, eta bai mugikortasuneko esperientzia berriak edukitzekoa ere. Horretan datza bere arrakastaren sekretua.

Pandemia borrokatzeko modurik onena etxean gelditzea den garai honetan, teknologia berriek hirietara hurbiltzen gaituzte, modu lasai batean, oinez eta kaleak zehaztasunez ezagutuz: argi naturala, giro-soinua, denbora erreala… Etenaldirik gabe, “WalkTuber” esaten zaienek egunerokoa erakusteko modu berri bat asmatu dute.

Garbitegia, Aspace Navarra para el Empleo fundazioak ematen duen zerbitzuetako bat da eta han lan egiten dutenentzat lan-integraziorako bidaia izatea nahi du. Bere bezeroetako asko industria-sektore desberdinetako enpresak dira, eta haien artean hotelak eta jatetxeak nabarmentzen dira, eta bai egoitzen sektorea eta farmazeutikoa ere.

2008ko krisi ekonomikoak premia gorrian bizitzera bultzatu zituen pertsona asko. Cáritas erakundeak, jantoki eta beste zerbitzu sozial batzuek erabiltzaileen kopurua emendatzen ikusi zuten, eta Elikagaien Bankuak bere bilketak biderkatu zituen, handitzen zihoan eskaerari erantzuteko. Hori hala zen arren, supermerkatuetan eta saltoki handietan elikagai asko botatzen zituzten, iraungitzeko zorian egoteagatik edo akatsen bat edukitzeagatik. Saltzeko egokiak ez ziren elikagaiak ziren; bai, ordea, kontsumitzeko. Hala jokatuta hondakin-bolumen handia sortzen zela ikusirik, eta bere zerbitzuen bidez herritarren bizi-kalitatea hobetzeko etengabeko saiakeran, Iruñerriko Mankomunitateak elkarlan estuari ekin zion Nafarroako Elikagaien Bankuarekin. Geroztik, dendetako eta saltoki handietako elikagai-soberakinak bildu egiten dira, banku horretara bideratzeko. Esperientzia aitzindaria izan zen horrek 10 urte bete ditu.

Jakina denez, martxotik dugun pandemia-egoerak sektore askotako lan egiteko modua urratu eta aldarazi duela. Eta hezkuntza, zalantzarik gabe, sektore horietako ba da, eta ez bakarrik ikastetxeei dagokienez, baizik eta baita eduki akademikoetatik kanpo garatzen ziren jarduerei ere. Ingurumenaren arloko heziketa-programak atal horretan sartuko lirateke. Bat-batean, aurrez aurre egin behar zena birtual modura egokitu behar izan zen. Bat-batean, eta abisatu gabe, etorkizuna gure bizitzara etorri zitzaigun.

movilidad sostenible

COVID-19 gaitza eragiten duen SARS-CoV-2 koronabirusak drastikoki aldatu du orain arte bizi izan dugun errealitatea, gizartearen, ekonomiaren eta ingurumenaren maila guztietan. Pandemia honetatik aurrera, gure bizimoduak desberdinak izango dira, baina, bitxia badirudi ere, dena ez da txarra izan. Azterlan ugarik berresten dute gure bizimoduaren abiadura moteltzeak, birusa konfinamenduaren eta muturreko kontrolaren bidez kontrolatzearekin batera, arnasten dugun airearen kalitatea nabarmen hobetzea ekarri duela.